၁။ စတီရီယိုစကုပ် အသံအာရုံ၊ အသံ၏ သုံးဖက်မြင်အာရုံသည် အဓိကအားဖြင့် နေရာ၊ ဦးတည်ရာ၊ အဆင့်ဆင့်နှင့် အခြားကြားအာရုံခံစားမှုများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤကြားအာရုံခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အသံကို စတီရီယိုဟုခေါ်သည်။
၂။ နေရာယူမှု အာရုံခံစားမှု၊ နေရာယူမှု ကောင်းမွန်သော အာရုံခံစားမှုသည် မူရင်းအသံရင်းမြစ်မှ ထုတ်လွှတ်သည့် ဦးတည်ရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရစေနိုင်သည်။
၃။ နေရာနှင့် အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုဆိုင်ရာ ခံစားချက်၊ ဘောင်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် ချိတ်ဆက်ထားခြင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက်ဟုလည်း လူသိများသည်။ ကျွန်တော်ကြားလိုက်ရတဲ့ အသံဟာ စပီကာနှစ်လုံးကနေ လာတာမဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာ သီဆိုနေတဲ့ တကယ့်လူတစ်ယောက်ဆီက လာပုံရပါတယ်။ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုဆိုင်ရာ ခံစားချက်က ကြမ်းတမ်းမှုမရှိတဲ့ ကြွယ်ဝပြီး သန့်ရှင်းတဲ့ အသံမြင့်တွေ၊ အလယ်အလတ်ကြိမ်နှုန်းအပြည့်နဲ့ ထူထဲတဲ့ အနိမ့်ကြိမ်နှုန်းတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
၄။ ယေဘုယျအားဖြင့် အသံအတိုးအကျယ်ကို အသံကျယ်လောင်မှုနှင့် အသံအနိမ့်အမြင့် နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ဆုံးဖြတ်ပြီး အသံစနစ်တစ်ခုစီတွင် မတူညီသော အသံအတိုးအကျယ်ရှိပြီး ၎င်းသည် ဤစနစ်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။
၅။ အထူဟူသော အဓိပ္ပာယ်သည် အသံအတိုးအကျယ် အသင့်အတင့်ရှိပြီး၊ ပဲ့တင်သံနှင့် သင့်လျော်ကာ၊ အသံပျက်ခြင်းနည်းပြီး ရိုးသားသော၊ ကြွယ်ဝပြီး စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အသံကို ရည်ညွှန်းပြီး ၎င်းသည် လုံးဝမကောင်းပါ။
အထက်ဖော်ပြပါအချက်များအပြင်၊ အသံ၏ပြင်းထန်မှု၊ ဆူညံမှုရှိမရှိ၊ စွဲမက်ဖွယ်ခံစားချက်ရှိမရှိနှင့် အသံခြောက်သွေ့မှုရှိမရှိကဲ့သို့သော အသံအရည်အသွေးကို ဆုံးဖြတ်ရန် အခြားရှုထောင့်များလည်း ရှိပါသည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၈ ရက်