အသံ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို hardware မှ အသံအရင်းအမြစ် (signal source) အပိုင်း၊ ပါဝါချဲ့စက်အပိုင်း နှင့် စပီကာအပိုင်း အဖြစ် အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။

အသံရင်းမြစ်- အသံရင်းမြစ်သည် အသံစနစ်၏ ရင်းမြစ်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး စပီကာ၏ နောက်ဆုံးအသံ ထွက်ပေါ်လာသည့်နေရာဖြစ်သည်။ အဖြစ်များသော အသံရင်းမြစ်များမှာ- CD player များ၊ LP vinyl player များ၊ digital player များ၊ radio tuner များနှင့် အခြား audio playback device များဖြစ်သည်။ ဤ device များသည် digital-to-analog conversion သို့မဟုတ် demodulation output မှတစ်ဆင့် storage media သို့မဟုတ် radio station များရှိ audio signal များကို audio analog signal များအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် demodulate လုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။

ပါဝါချဲ့စက်- ပါဝါချဲ့စက်ကို ရှေ့အဆင့်နှင့် နောက်အဆင့်ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။ ရှေ့အဆင့်သည် အဝင်ပြောင်းလဲခြင်း၊ ကနဦးချဲ့ခြင်း၊ အသံချိန်ညှိခြင်းနှင့် အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များ အပါအဝင် အသံရင်းမြစ်မှ အချက်ပြမှုကို ကြိုတင်လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ အသံရင်းမြစ်၏ အထွက် impedance နှင့် နောက်အဆင့်၏ input impedance တို့ကို ကိုက်ညီစေရန် distortion ကို လျှော့ချရန်ဖြစ်သော်လည်း ရှေ့အဆင့်သည် လုံးဝလိုအပ်သော link မဟုတ်ပါ။ နောက်အဆင့်သည် ရှေ့အဆင့် သို့မဟုတ် အသံရင်းမြစ်မှ အထွက်အချက်ပြမှု၏ စွမ်းအားကို ချဲ့ထွင်ပြီး စပီကာစနစ်ကို အသံထုတ်လွှတ်ရန် မောင်းနှင်ရန်ဖြစ်သည်။

လော်စပီကာ (စပီကာ): လော်စပီကာ၏ ဒရိုက်ဘာယူနစ်များသည် အီလက်ထရို-အကွာစတစ် ထရန်စကူးဆာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချက်ပြမှု လုပ်ငန်းစဉ် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို လော်စပီကာ မြှင့်တင်ရန်အတွက် နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ပါဝါချဲ့ထားသော အသံအချက်ပြမှုသည် စက္ကူကွန် သို့မဟုတ် ဒိုင်ယာဖရမ်ကို လျှပ်စစ်သံလိုက်၊ ပီဇိုလျှပ်စစ် သို့မဟုတ် အီလက်ထရောနစ် အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှတစ်ဆင့် ရွေ့လျားစေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေကို မောင်းနှင်ကာ အသံထွက်စေသည်။ လော်စပီကာသည် အသံစနစ်တစ်ခုလုံး၏ အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သည်။