ချဲ့ထွင်ပါ

စပီကာသည် multi-channel simultaneous input ကို ပံ့ပိုးပေးခြင်း ရှိ၊ မရှိ၊ passive surround စပီကာများအတွက် output interface ရှိမရှိ၊ USB input function ရှိမရှိ စသည်တို့ကို ရည်ညွှန်းသည်။ external surround စပီကာများနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်သော subwoofers အရေအတွက်သည်လည်း ချဲ့ထွင်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုင်းတာရန် စံနှုန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သာမန် multimedia စပီကာများ၏ interface များတွင် အဓိကအားဖြင့် analog interfaces နှင့် USB interfaces များ ပါဝင်သည်။ optical fiber interfaces နှင့် innovative digital interfaces ကဲ့သို့သော အခြား interfaces များသည် အသုံးများလေ့ မရှိပါ။

အသံအကျိုးသက်ရောက်မှု

အသုံးများတဲ့ hardware 3D sound effect နည်းပညာတွေကတော့ SRS, APX, Spatializer 3D, Q-SOUND, Virtaul Dolby နဲ့ Ymersion တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အကောင်အထည်ဖော်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ မတူညီပေမယ့် လူတွေကို သုံးဖက်မြင် အသံစက်ကွင်း effect တွေကို သိသာထင်ရှားစွာ ခံစားရစေနိုင်ပါတယ်။ ပထမသုံးခုကတော့ ပိုအဖြစ်များပါတယ်။ သူတို့အသုံးပြုတာက Extended Stereo theory ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါက ဆားကစ်ကနေတစ်ဆင့် အသံအချက်ပြမှုကို ထပ်ဆင့်လုပ်ဆောင်ပေးပြီး နားထောင်သူက အသံပုံရိပ်ဦးတည်ချက်ကို စပီကာနှစ်လုံးရဲ့ အပြင်ဘက်ကို တိုးချဲ့ထားတယ်လို့ ခံစားရစေပြီး အသံပုံရိပ်ကို ချဲ့ထွင်ပြီး လူတွေကို နေရာလွတ်နဲ့ သုံးဖက်မြင်ခံစားချက်ရှိစေပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်တဲ့ စတီရီယို effect ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။ ထို့အပြင်၊ အသံမြှင့်တင်ရေး နည်းပညာနှစ်ခုလည်း ရှိပါတယ်- active electromechanical servo နည်းပညာ (အဓိကအားဖြင့် Helmholtz resonance principle ကို အသုံးပြုထားတာ)၊ BBE high-definition plateau sound reproduction system နည်းပညာနဲ့ “phase fax” နည်းပညာတို့ဖြစ်ပြီး အသံအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ရာမှာလည်း သက်ရောက်မှုရှိပါတယ်။ မာလ်တီမီဒီယာ စပီကာတွေအတွက် SRS နဲ့ BBE နည်းပညာတွေက အကောင်အထည်ဖော်ရတာ ပိုလွယ်ကူပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ effect တွေ ရှိတာကြောင့် စပီကာတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိရောက်စွာ တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။

တန်ချိန်

အသံအတိုးအကျယ် (pitch) ဆိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တည်ငြိမ်သော လှိုင်းအလျား (pitch) ရှိသော အချက်ပြမှုကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ အရပ်သုံးစကားအရ အသံ၏ တန်ချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် လှိုင်းအလျားပေါ်တွင် မူတည်သည်။ လှိုင်းအလျားတိုသော အသံအတွက် လူ့နားသည် မြင့်မားသော အသံဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီး လှိုင်းအလျားရှည်သော အသံအတွက် လူ့နားသည် နိမ့်သော အသံဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။ လှိုင်းအလျားနှင့်အတူ အသံအတိုးအကျယ် ပြောင်းလဲမှုသည် အခြေခံအားဖြင့် logarithmic ဖြစ်သည်။ တူရိယာအမျိုးမျိုးသည် တူညီသော တေးသွားကို တီးခတ်ကြသော်လည်း timbre ကွဲပြားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ pitch သည် အတူတူပင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အသံ၏ အခြေခံလှိုင်းသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

တီးဘရီ

အသံအရည်အသွေးကို ခံယူချက်သည် အသံတစ်ခု၏ ထူးခြားသော အရည်အသွေးဖြစ်ပြီး အခြားအသံတစ်ခုနှင့် ခွဲခြားပေးသည်။ မတူညီသောတူရိယာများသည် တူညီသောအသံကို တီးခတ်သောအခါ ၎င်းတို့၏ အသံတိုးတိုးသည် အတော်လေး ကွဲပြားနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ အခြေခံလှိုင်းများသည် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း သဟဇာတဖြစ်သော အစိတ်အပိုင်းများသည် အတော်လေး ကွဲပြားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသံတိုးတိုးသည် အခြေခံလှိုင်းပေါ်တွင် မူတည်ရုံသာမက အခြေခံလှိုင်း၏ မရှိမဖြစ်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော သဟဇာတများနှင့်လည်း နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး တူရိယာတစ်ခုစီနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီတွင် မတူညီသော အသံတိုးများရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်ဖော်ပြချက်သည် ပိုမိုပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်ပြီး အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု ခံစားရနိုင်သည်။

ဒိုင်းနမစ်

အသံတစ်ခုတွင် အားအကောင်းဆုံးနှင့် အားအနည်းဆုံးအချိုးကို dB ဖြင့်ဖော်ပြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ band တစ်ခုတွင် dynamic range 90dB ရှိပြီး၊ အားအနည်းဆုံးအပိုင်းသည် အသံအကျယ်ဆုံးအပိုင်းထက် ပါဝါ 90dB လျော့နည်းသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ dynamic range သည် ပါဝါအချိုးဖြစ်ပြီး အသံ၏ absolute level နှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။ အစောပိုင်းက ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ သဘာဝတွင် အသံအမျိုးမျိုး၏ dynamic range သည်လည်း အလွန်ကွဲပြားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် speech signal သည် 20-45dB ခန့်သာရှိပြီး၊ symphonies အချို့၏ dynamic range သည် 30-130dB သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သို့သော်၊ အချို့သောကန့်သတ်ချက်များကြောင့်၊ အသံစနစ်၏ dynamic range သည် band ၏ dynamic range သို့ ရှားရှားပါးပါးသာ ရောက်ရှိလေ့ရှိသည်။ အသံသွင်းကိရိယာ၏ inherent noise သည် မှတ်တမ်းတင်နိုင်သော အားအနည်းဆုံးအသံကို ဆုံးဖြတ်ပေးပြီး၊ စနစ်၏ အမြင့်ဆုံး signal စွမ်းရည် (distortion level) သည် အားအကောင်းဆုံးအသံကို ကန့်သတ်ထားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ အသံ signal ၏ dynamic range ကို 100dB ဟု သတ်မှတ်ထားသောကြောင့်၊ အသံကိရိယာ၏ dynamic range သည် 100dB သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

စုစုပေါင်း သဟဇာတဖြစ်မှု

အသံအချက်ပြအရင်းအမြစ်သည် ပါဝါချဲ့စက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ အဝင်အချက်ပြထက် nonlinear အစိတ်အပိုင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော output signal ၏ extra harmonic အစိတ်အပိုင်းများကို ရည်ညွှန်းသည်။ စနစ်သည် လုံးဝ linear မဟုတ်သောကြောင့် Harmonic distortion ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို မူရင်းအချက်ပြ၏ rms တန်ဖိုးနှင့် ဆက်စပ်သော အသစ်ထည့်သွင်းထားသော total harmonic အစိတ်အပိုင်း၏ root mean square ၏ ရာခိုင်နှုန်းအဖြစ် ဖော်ပြပါသည်။