၁။ အချက်ပြမှု ဖြန့်ဖြူးမှု ပြဿနာ

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသံအင်ဂျင်နီယာ ပရောဂျက်တစ်ခုတွင် စပီကာအစုံများစွာ တပ်ဆင်သည့်အခါ၊ အချက်ပြမှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် equalizer မှတစ်ဆင့် amplifier များနှင့် စပီကာများစွာသို့ ဖြန့်ဝေလေ့ရှိသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ၎င်းသည် အမှတ်တံဆိပ်နှင့် မော်ဒယ်အမျိုးမျိုးရှိသော amplifier များနှင့် စပီကာများကို ရောနှောအသုံးပြုခြင်းကိုလည်း ဦးတည်စေသောကြောင့် အချက်ပြဖြန့်ဖြူးမှုသည် impedance ကိုက်ညီမှုရှိမရှိ၊ level distribution သည် တစ်ပြေးညီဖြစ်မဖြစ်၊ စပီကာအုပ်စုတစ်ခုစီမှရရှိသော ပါဝါသည် အရည်အချင်းပြည့်မီမှုရှိမရှိ စသည်တို့ကဲ့သို့သော ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ equalizer ဖြင့် စပီကာများ၏ အသံကွင်းနှင့် ကြိမ်နှုန်းလက္ခဏာများကို ချိန်ညှိရန် ခက်ခဲပါသည်။

၂။ ဂရပ်ဖစ် အီလက်ထရွန်းနစ် ချိန်ညှိမှု၏ ပြဿနာ ဖြေရှင်းခြင်း

အဖြစ်များသော ဂရပ်ဖစ် အီလက်ထရွန်းနစ် ကိရိယာများတွင် ရောင်စဉ်လှိုင်းပုံသဏ္ဍာန် သုံးမျိုးရှိသည်- မျိုချပုံစံ၊ တောင်ပုံစံ နှင့် လှိုင်းပုံစံ။ အထက်ဖော်ပြပါ ရောင်စဉ်လှိုင်းပုံသဏ္ဍာန်များသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသံအင်ဂျင်နီယာများ စဉ်းစားသည့်ပုံစံများဖြစ်သော်လည်း အသံအင်ဂျင်နီယာဆိုက်မှ အမှန်တကယ် မလိုအပ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသိကြသည့်အတိုင်း၊ စံပြရောင်စဉ်လှိုင်းပုံသဏ္ဍာန်ကွေးညွှတ်မှုသည် တည်ငြိမ်ပြီး မတ်စောက်သည်။ ရောင်စဉ်လှိုင်းပုံသဏ္ဍာန်ကွေးညွှတ်မှုကို ပျော်ရွှင်ပြီးနောက် အတုအယောင်ချိန်ညှိသည်ဟု ယူဆပါက၊ နောက်ဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် မကြာခဏ ဆန့်ကျင်ဘက်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

၃။ ကွန်ပရက်ဆာ ချိန်ညှိမှုပြဿနာ

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသံအင်ဂျင်နီယာဘာသာရပ်တွင် compressor ချိန်ညှိမှု၏ အဖြစ်များသောပြဿနာမှာ compressor တွင် လုံးဝအကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ဘက်အကျိုးသက်ရောက်မှုရရှိရန် အကျိုးသက်ရောက်မှုလွန်ကဲခြင်းဖြစ်သည်။ ပြဿနာဖြစ်ပွားပြီးနောက်တွင် ပထမပြဿနာကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ဒုတိယပြဿနာသည် ရောင်ရမ်းမှုကိုဖြစ်စေပြီး အသံအင်ဂျင်နီယာစနစ်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။ လုပ်ဆောင်ပုံအရ၊ သီးခြားစွမ်းဆောင်ရည်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် တွဲဖက်အသံပိုမိုအားကောင်းလေ၊ အသံသည် အားနည်းလေဖြစ်ပြီး ဖျော်ဖြေသူအား မတည်မငြိမ်ဖြစ်စေသည်။

၄။ စနစ်အဆင့် ချိန်ညှိမှုပြဿနာ

ပထမအချက်ကတော့ power amplifier ရဲ့ sensitivity control knob က နေရာတကျမရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်ကတော့ audio system က zero-level adjustment ကို မလုပ်ဆောင်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ mixer channel အချို့ရဲ့ sound output ကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ပြီး အသံအများကြီး တိုးလာစေပါတယ်။ ဒီအခြေအနေက audio system ရဲ့ ပုံမှန် operation နဲ့ fidelity ကို ထိခိုက်စေပါတယ်။

၅။ ဘေ့စ် အချက်ပြမှု စီမံခြင်း

ပထမပြဿနာအမျိုးအစားမှာ full-frequency signal ကို electronic frequency division မပါဘဲ power amplifier ဖြင့် speaker ကိုမောင်းနှင်ရန် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယပြဿနာအမျိုးအစားမှာ system သည် bass signal ကို processing အတွက် မည်သည့်နေရာမှရယူရမည်ကို မသိခြင်းဖြစ်သည်။ full-frequency signal ကို electronic frequency division အတွက် အသုံးမပြုပါက full-frequency signal ကို speaker ကိုမောင်းနှင်ရန် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုသည်ဟု ယူဆပါက speaker သည် speaker unit ကိုမထိခိုက်စေဘဲ အသံထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း LF unit သည် full-frequency အသံတစ်ခုတည်းကိုသာ ထုတ်လွှတ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် system တွင်မရှိဟု ယူဆပါ။ bass signal ကို မှန်ကန်သောနေရာတွင်ရရှိခြင်းသည် sound engineer ၏ on-site operation ကိုလည်း အပိုပြဿနာများဖြစ်စေသည်။

၆။ အကျိုးသက်ရောက်မှု ကွင်းဆက် စီမံဆောင်ရွက်ခြင်း

out-of-control effect ကြောင့် မြင်ကွင်းတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းမှ လေချွန်သံမထွက်စေရန် fader ၏ post signal ကို ရယူသင့်သည်။ မြင်ကွင်းသို့ ပြန်ရောက်နိုင်ပါက channel တစ်ခုကို နေရာယူနိုင်သောကြောင့် ချိန်ညှိရလွယ်ကူသည်။

၇။ ဝါယာကြိုးချိတ်ဆက်မှု လုပ်ဆောင်ခြင်း

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသံအင်ဂျင်နီယာတွင်၊ အဖြစ်များသော အသံစနစ် AC အနှောင့်အယှက်အသံသည် ဝါယာကြိုးချိတ်ဆက်မှု မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စနစ်တွင် ဟန်ချက်ညီမှုမှ မညီမျှမှုနှင့် ဟန်ချက်မညီမှုမှ ဟန်ချက်ညီမှုအထိ ချိတ်ဆက်မှုများရှိပြီး အသုံးပြုသည့်အခါ စံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီရမည်။ ထို့အပြင်၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အသံအင်ဂျင်နီယာတွင် ချို့ယွင်းနေသော ချိတ်ဆက်ကိရိယာများကို အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။

၈။ ထိန်းချုပ်မှုပြဿနာများ

ကွန်ဆိုးလ်သည် အသံစနစ်၏ ထိန်းချုပ်ရေးဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကွန်ဆိုးလ်ရှိ အမြင့်၊ အလယ်နှင့် အနိမ့် EQ မျှခြေကို အနားသတ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် တိုးမြှင့်ခြင်း သို့မဟုတ် လျော့ပါးစေခြင်းသည် အသံစနစ်ကို မှန်ကန်စွာ မတပ်ဆင်ထားခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။ ကွန်ဆိုးလ်၏ EQ ကို အလွန်အကျွံ ချိန်ညှိခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် စနစ်ကို ပြန်လည်ချိန်ညှိသင့်သည်။